layraτοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

 

Χαρούμενοι φθάσαμε στή Μονή τῆς Μεγίστης Λαύρας, θά γιορτάζαμε ἐκεῖ τήν ἑορτή τῆς ῾Υψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. «Πρός ᾽Αρχονταρίκι» ἔγραφε ἡ πι-νακίδα πού ἀντικρύσαμε μόλις μπήκαμε στήν αὐλή τῆς Μονῆς. Πράγματι κατευθυνθήκαμε πρός τά ἐκεῑ ὅπου τακτοποιηθήκαμε.   

  Οἱ ἀκολουθίες σήμερα θά εἶναι σέ διαφορετικές ὧρες λόγω τῆς ἑορτῆς τῆς ῾Υψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

   «Ξεκουραστεῖτε, μᾶς συνέστησε ὁ ᾽Αρχοντάρης, διότι θά ἔχουμε ἀγρυπνία». ῾Η κούραση πού εἴχαμε βοήθησε νά μᾶς πάρει γρήγορα ὁ ὕπνος.

 ῞Οταν κτύπησαν χαρμόσυνα τά τάλαντα καί οἱ καμπάνες τρέξαμε στό καθολικό γιά νά πιάσουμε καλή θέση ἀπ᾽ ὅπου θά μπορούσαμε νά δοῦμε ὅλα ὅσα θά γίνουν κατά τή διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν.

 

   Οἱ μοναχοί ἦταν ἤδη στίς θέσεις τους μέ τό κομποσχοίνι στό χέρι καί προσεύχονταν. Τελειώνοντας ἡ Δοξολογία ἔγινε ἡ ἔξοδος τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὁ ὁποῖος ἦταν μέσα σέ βασιλικούς. Γύρω στά ξημερώματα ἕνας ἱερομόναχος εἶπε τό «Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία» καί μπήκαμε στή Θεία Λειτουργία.

   ῾Ο Κανονάρχης καί οἱ μελωδικές φωνές τῶν μοναχῶν πού ἔψαλλαν ἐναλλάξ τούς ὕμνους ἀπομάκρυναν κάθε σωματικό κόπο καί νυσταγμό. Γιά πρώτη φορά μείναμε τόσες ὧρες καθηλωμένοι χωρίς νά μετακινηθοῦμε ἀπό τό στασίδι μας καί γιά πρώτη φορά αἰσθανθήκαμε τέτοια ἐσωτερική γαλήνη καί ευχαρίστηση. Δόξα τῷ Θεῷ πού μᾶς ἀξίωσε νά βρεθοῦμε σήμερα στή Λαύρα καί νά γευθοῦμε τέτοιους πνευματικούς καρπούς.

   Στό τέλος τῆς πολύωρης ἀκολουθίας ἀφοῦ πήραμε τό ἀντίδωρο, ἀσπασθή-καμε τόν Τίμιο Σταυρό, πού περιεῖχε Τίμιο Ξύλο βγήκαμε στήν αὐλή. Μετά ὅλοι πήγαμε στήν Τράπεζα ὄπου γευθήκαμε λαδερό φαγητό, διότι ἦταν Σάββατο.

   Νά φύγουμε γιά ἄλλο μοναστήρι ἦταν ἀδύνατο, διότι τά αὐτοκίνητα εἶχαν ἤδη ἀναχωρήσει, ἔτσι θά μέναμε καί ἐκεῖνο τό βράδυ στό μοναστήρι τῆς Λαύρας.

   Μετά τό μεσημέρι κατηφορίσαμε στήν αὐλή μήπως βροῦμε κάποιον μοναχό γιά νά συζητήσουμε. Πράγμα-τι ἕνας ἀσπρομάλλης μοναχός κυρτωμένος ἀπό τήν ἄσκηση καί τά χρόνια καθόταν σ᾽ ἕνα παγκάκι τῆς αὐλῆς. Τρέξαμε καί ζητήσαμε νά μᾶς ἐπιτρέψει νά καθήσουμε δίπλα του, πράγμα πού ἔγινε.

   -Γέροντα, θέλουμε νά μᾶς πεῖς κάτι γιά τό μοναστήρι καί γιά τή σημερινή γιορτή.

   -Πρώτη φορά ἔρχεστε στή Λαύρα, παιδιά μου;

   -Δέν ἐρχόμαστε ὅλοι γιά πρώτη φορά, θέλουμε ὅμως νά μᾶς μιλήσεις σά νά ἐρχόμαστε γιά πρώτη φορά.

   -῎Αν καί δέν εἶμαι μορφωμένος θά σᾶς πῶ κάτι γιά τή μετάνοιά μου, εἶπε ὁ μοναχός: «Τό μοναστήρι μας, τό πρῶτο στήν ἱεραρχία τῶν ἁγιορείτικων μονῶν καί τό μεγαλύτερο σέ ἔκταση, εἶναι γνωστό σά «Λαύρα τοῦ ῾Αγίου ᾽Αθανασίου» ἤ «Μεγίστη Λαύρα», πού σημαίνει πολυάνθρωπο μοναστήρι. ῾Η Λαύρα ἀνοικοδομήθηκε ἀπό τόν ῞Αγιο ᾽Αθανάσιο τόν ᾽Αθωνίτητό 963μ.Χ.

   Πολλά χρήματα γιά νά κτισθεῖ ἔδωσε ὁ Νικηφόρος Φωκᾶς.

   ᾽Εδῶ φυλάσσονται πολλές θαυματουργές εἰκόνες καί ἅγια λείψανα. Νά ἐκεῖ μπαίνοντας ἀπό τήν κεντρική πύλη, στά ἀριστερά τοῦ θόλου πού σχηματίζεται, βρίσκεται μία τοιχογραφία τῆς Παναγίας. Κατά τήν παράδοση, κάποιος ἀλλόθρησκος τήν πυροβόλησε μέ τρεῖς σφαῖρες (τά σημάδια τους φαίνονται). Μία σφαῖρα ἐξοστρακίστηκε καί τόν πέτυχε στήν καρδιά.

   Σ᾽ ἕνα ἀπό τά παρεκκλήσια εἶναι ἡ θαυματουργή εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Κουκουζέλισσας. Πῆρε τό ὄνομά της ἀπό τόν ῞Αγ. ᾽Ιωάννη τόν Κουκουζέλη. Κατά τήν παράδοση, μιά μέρα πού ἔψελνε ὁ ῞Οσιος μπροστά στήν εἰκόνα, κουράστηκε καί νύσταξε. Τότε ἡ Παναγίαἀπό τήν εἰκόνα μίλησε καί τοῦ εἶπε: «Κουράγιο, συνέχισε κι ἐγώ θά σέ ἀνταμείψω» καί τοῦ ἔδωσε ἕνα χρυσό νόμισμα.

   Τό πανύψηλο κυπαρίσσι πού βλέπετε εἶναι πάνω ἀπό 1000 χρονῶν, τό φύτεψε ὁ ῞Αγιος ᾽Αθανάσιος. Στἠν  ἀκμή της ἡ Μονἠ, τόν 11ο αἰ., εἶχε ἑπτακόσιους μοναχούς. ῾Ο χρυσός αἰῶνας ὅμως τῆς μονῆς θεωρεῖται ὁ 14ος αἰ. κατά τόν ὁποῖο μόνασαν πολλοί ἅγιοι πατέρες μεταξύ τῶν ὁποίων καί ὁ μεγάλος ἡσυχαστήςΓρηγόριος ὁ Παλαμᾶς. Κατά τή διάρκεια τοῦ 15ου αἰ. δέχθηκε πολλαπλές πειρατικές ἐπιδρομές καί ἔπαθε μεγάλες καταστροφές.

   Αὐτά γιά τό μοναστήρι μας. Τώρα θέλετε, ἄν δέν κουραστήκατε, νά ποῦμε κάτι γιά τή σημερινή γιορτή;

   -Ναί, γέροντα, εἴπαμε μέ μιά φωνή.

  -Σήμερα γιορτάζουμε τήν Παγκόσμια ῞Υψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὁ ὁποῖος χαρακτηρίζεται ὡς τό «καύχημα καί ἡ δόξα» τῆς ᾽Ορθοδοξίας. ῾Η τιμή πρός τόν Τίμιο Σταυρό ἀρχίζει ἀπό τούς ἀποστολικούς χρόνους. Οἱ ἐπιστολές τοῦ ᾽Αποστόλου Παύλου εἶναι γεμάτες ἀπό χωρία μέ τά ὁποία ἐξαίρει τό ρόλο τοῦ Σταυροῦ στή διαδικασία τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. ῾Η δύναμη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ φάνηκε στό θαυμαστό ὅραμα τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου˙ ὅλοι σας ξέρετε γιά τό «᾽Εν τούτῳ νίκᾳ». Τόν Τίμιο Σταυρό βρῆκε ἡ μητέρα τοῦ ῾Αγίου Κωνσταντίνου στήν ῾Ιερουσαλήμ.῾Ο ἐκκλησιαστικός συγγραφέας Παυλῖνος ἀναφέρει, ὅπως ἀκούσατε στήν Τράπεζα, ὅτι ἡ ἐκκλησία τῶν Ιεροσολύμων θεώρησε ὅτι ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἀνήκει σέ ὅλη τήν χριστιανοσύνη γι᾽ αὐτό ἀποφάσισε νά τεμαχίσει τό Τίμιο Ξύλο καί νά τό διανείμει σέ ὅλη τήν ᾽Εκκλησία. ῎Ετσι διασώθηκαν μέχρι σήμερα πολλά τεμάχια, τά ὁποία φυλάσσονται σάν τά πολυτιμότερα κειμήλια, κυρίως στίς ἱερές μονές τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους. Καί τό μοναστήρι μας ἔχει τεμάχιο Τιμίου Ξύλου, εἴχατε τό πρωί τήν εὐλογία νά τό προσκυνήσετε. Μιά προφητεία λέγει ὅτι ἕνα ἀπό τά συγκλονιστικά γεγονότα τοῦ τέλους τοῦ κόσμου θά εἶναι καί ἡ επανένωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ!

   ᾽Εμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι τιμοῦμε μέ ἰδιαίτερο τρόπο τήν ἡμέρα τῆς ῾Υψώσεως τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας. Οἱ ἱερές ἀκολουθίες ἔχουν πανηγυρικό χαρακτήρα, ἐνῶ ἔχει θεσπισθεῖ αὐστηρή νηστεία, σήμερα φάγαμε λάδι ἐ-πειδή εἶναι Σάββατο. Τήν ἡμέρα αὐτή πᾶμε στούς ναούς γιά νά προσκυνήσουμε τόν Τίμιο Σταυρό καί νά ἀντλήσουμε δύναμη καί χάρη οὐράνια ἀπό αὐτόν. Παίρνουμε κλώνους βασιλικοῦ σάν εὐλογία καί τούς βάζουμε στά εἰκονίσματα σάν ἐλιξίριο κατά τοῦ κακοῦ. Γνωρίζουμε πολύ καλά ὅτι ἡ προσκύνηση τοῦ Σταυρού εἶναι προσκύνηση τοῦ ἴδιου τοῦ ᾽Εσταυρωμένου Λυτρωτή μας Χριστοῦ καί ὄχι εἰδωλολατρική πράξη, ὅπως κακόβουλα μᾶς κατηγοροῦν οἱ αἰρετικοί.

   Γιά τούς ᾽Ορθόδοξους ὁ Τίμιος Σταυρός εἶναι τό κλειδί μέ τό ὁποῖο ἀνοίγει ἡ πόρτα τοῦ Παραδείσου γιά νά μποῦμε μέσα. Μέ τό Σταυρό μπῆκε στόν Παράδεισο ὁ ληστής.

   Εἶναι ἀκόμα τό κοφτερό σπαθί μέ τό ὁποῖο νικοῦμε τούς ἐχθρούς μας, τούς δαίμονες. «῞Οπλον κατά τοῦ διαβόλουτνΣταυρόνσουμν δέδωκας…» ψάλλουμε.

   Τό Τίμιο Ξύλο εἶναι ἡ σφραγίδα μας. ῞Οπως ἕνα ἔγγραφο γιά νά εἶναι ἔγκυρο πρέπει νά ἔχει τή σφραγίδα αὐτοῦ πού τό ἐκδίδει, ἔτσι κι ἐμεῖς κατά τήν ὥρα τῆς βαπτίσεώς μας ὁ ῾Ιερέας μᾶς σφραγίζει μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, ἀπό ἐκείνη τήν ὥρα εἴμαστε γνήσια παιδιά τοῦ Κυρίου μας.

   ῾Ο Σταυρός γιά μᾶς εἶναι τό σωσίβιό μας. ῾Ο ναυαγός γιά νά σωθεῖ ἀπό τά κύματα ψάχνει νά βρεῖ ἕνα σωσίβιο γιά νά κρατηθεῖ στήν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας καί νά σωθεῖ. Κι ἐμεῖς ὅταν οἱ δυσκολίες, οἱ πειρασμοί καί τά προβλήματα τῆς ζωῆς μᾶς κυκλώνουν καί προσπαθοῦν νά μᾶς πνίξουν πρέπει νά πιανόμαστε ἀπό τό Σταυρό τοῦ Κυρίου μας καί θά σωθοῦμε.

   Πρέπει νά ξέρετε ὅτι ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ δέν ἐξαρτάται ἀπό τί εἶναι φτιαγμένος, χρυσός, ασημένιος ή ... , τή δύναμη τή δίνει τό σχῆμα. Νά ἔχετε πάντα πάνω σας Σταυρό γιά νά μή σᾶς πλησιάζουν οἱ δαίμονες καί σᾶς ρίχνουν στήν ἁμαρτία. Πρέπει νά τόν σεβόμαστε καί νά τόν τιμοῦμε.

   ῾Ο ῞Οσιος ᾽Αθανάσιος ὁ κτίτορας τῆς Μονῆς φοροῦσε πάντοτε πάνω του ἕνα σιδερένιο Σταυρό, τόν προσκυνήσατε στήν ἀκολουθία. Πάρτε τώρα ἕνα Σταυρό γιά εὐλογία, νά τόν ἔχετε πάντοτε ἐπάνω σας διότι τόν ἀκούμπησα στό Τίμιο Ξύλο.

    Σέ λίγο θά κτυπήσουν οἱ καμπάνες γιά τόν ῾Εσπερινό, ἄς πᾶμε νά ἑτοιμαστοῦμε γιά νά τόν παρακολουθήσουμε.

   Κατευχαριστημένοι τό ἄλλο πρωί φύγαμε ἀπό τή Λαύρα γιά νά συνεχίσουμε τό προσκύνημά μας.   

 

 

 

 

 

 

 


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ